Kultura w skali mikro?

Wśród pism kulturalnych ciągle niewielki odsetek stanowią takie, w których zawarta treść sugeruje otwarcie się na margines, na dyskusję o codzienności, o rzeczach małych, niezauważalnych; na coś, co często się pomija, ale co równie często zaważa na całości.

W tytule pisma  „mała kultura współczesna” znajduje się wszystko – redakcja zaznacza, że inspiracją stała się sieć, bo mieści się tu wiele (za wiele), i to „wiele” jest często bardzo niepewne. Niepewność wiedzy i chęć dyskusji o tym, co aktualnie frapuje autora i społeczeństwo zaważyły na kształcie „mkw”. Wszystko tutaj pisane jest małymi literami: tytuł pisma, tytuły artykułów, nazwiska autorów – tym razem nie o skromność chodzi, lecz o nawiązanie do filozofii wykoncypowanej przez redakcję. 

Tytuły każdej z odsłon, czyli jakoby każdego numeru, są ściśle stematyzowane i mówią o problemach codzienności, uwrażliwiają na potrzeby innych i krytykują współczesność. Wśród nich dostrzec można pewną powtarzalność, mimo że tematyka jest bardzo różnorodna. Powtarzalność ta polega na ukierunkowaniu odbiorcy na szerszy ogląd rzeczywistości. Autorzy wymuszają na odbiorcach wpatrywanie się w siebie i w to, co „siebie” otacza. Styl artykułów i oprawa graficzna są często kontrowersyjne, ironiczne i pełne gier z odbiorcami. Na przykład… skarpetki, które od razu przykuły moją uwagę, wywołując uśmiech na twarzy. Jest to ilustracja pt. Skarpetki nie do pary do artykułu Zuzanny Kowner Cały syf świata stylem odpowiadającemu gatunkowi bloga. Perspektywa zmienia się wraz z nadaniem tytułu, uśmiech znika, zostaje powaga i chęć czytania. Kowner zagrała na emocjach i poczuciu bliskości z odbiorcą. O czym jest tekst? O relacjach na Tinderze? Raczej nie. To tekst o granicach własnej wolności, strachu, o seksualności i kulturowych nawykach, o cielesności i naturze ludzkiej, ale też o prawdziwej miłości. Tekst jest dość kontrowersyjny (o czym świadczy ilość komentarzy – na dzisiaj jest ich aż 156!), wymagający od społeczeństwa łamania schematu idealnego związku i potrzeby partnerstwa. 

Zuzanna Kowner, Skarpetki nie do pary
Zuzanna Kowner, Skarpetki nie do pary

W tym samym numerze (Apetyt 12/2016) Agata Stronciwilk pisze obudowaną metodologicznie recenzję o wystawie Sztuka wyjęta z codzienności, która odbyła się na przełomie roku 2016 i 2017 w krakowskim MOCAK-u. Wystawa prezentuje sztukę rumuńskiego artysty awangardowego Daniela Spoeriego, który widzi w gotowaniu początki rozwoju cywilizacji. Stonciwilk w artykule Gastronomia, archeologia i kanibalizm. daniel spoerri i eat art podkreśla jak trudny do zdefiniowania jest gatunek sztuki eat art, w jak wielu może mieścić się obszarach. Przytacza tutaj wartą powtórzenia myśl Spoeriego:

„Sztuka jedzenia” może sugerować estetyzację samego procesu jedzenia i nasuwa skojarzenia z savoir-vivre. „Sztuka kulinarna” redukuje to pojęcie jedynie do gastronomii, co nie było zamiarem artysty. 

Fragment pracy Daniela Spoerriego
Fragment pracy Daniela Spoerriego

Wystawa, ustawione przez artystę stoły bliskie są dzisiejszemu trendowi fotografiki kulinarnej. Stonciwilk przywołuje tutaj tezę o przedmiotach-śladach rekonstruujących przeszłość. Z pewnością wiele dzięki fotografii (tak modnej dzisiaj fotografii kulinarnej) będzie można powiedzieć o naszych czasach już za kilkanaście lat. O jedzeniu pisze również Filip Konopczyński, tym razem jednak z antropologicznego punktu widzenia. Autor wyszczególnia cechy i porządek jedzenia, pisze o konsumpcjonizmie, potrzebach, tradycji i obyczaju, by przejść do trudnego tematu rasizmu i przyzwyczajeń kulturowych. Prawdziwy Kebab od prawdziwego Polaka – czegóż chcieć więcej… Konopczyńskich tworzy szkic o konsumpcji i zaślepieniu trendami panującymi na całym świecie. Tekst pełen jest ironii (zważcie na podtytuły: Sushi mesjanizm vs kawiorowa lewica, Spisek oderwanych elit, Zemsta ośmiorniczek) i zwrotów ku polityce. 

Warto sięgnąć po numer i zaczytać się w codzienności, bo w końcu znowu nie taka mała ta „mała kultura współczesna”… Patrzmy wokół siebie.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s