Instytucje na mapie kultury

Już po raz drugi spotkaliśmy się w ramach cyklu Kawa i czasopisma w Tarabuku, żeby poczytać, poprzeglądać i porozmawiać. Zaproponowany temat przewodni – Instytucje kultury, kultura instytucji – zadecydował o wyborze tytułów na sobotnie popołudnie, nie determinował jednak sposobu ich lektury. A więc: na naszym stoliku znalazły się numery: „Lampy” jako tego czasopisma, które na polskim rynku czasopiśmienniczym odgrywa rolę szczególną, niejako już instytucjonalną. Tytuł świętował niedawno swoje dziesięciolecie – kto nie miał okazji przeczytać do tej pory, niech zerknie na „podsumowujący” te dziesięć lat wywiad z Pawłem Duninem-Wąsowiczem.

Oprócz „Lampy” czytaliśmy też ostatni numer (6/2014) „Miesięcznika Teatr”, który rozpoczyna nowy cykl – przygotowuje mapę teatru publicznego w Polsce. Na pierwszy ogień idą i omawiane zostają teatry pomorskie: ze Szczecina, Koszalina i Gdyni. Czego się możemy po tej mapie spodziewać? Redaktorzy poprosili swoich korespondentów „o naszkicowanie krótkiego portretu teatru, zawierającego charakterystykę działalności artystycznej oraz dyrekcji (sposób jej powołania), relacji z publicznością i władzami” (s. 14).

Poza inauguracją cyklu nowego w numerze znajdziemy też kontynuację cyklu już znanego „Mapa teatralna Europy” – tym razem o brukselskiej operze La Monnaie pisze Jacek Marczyński (Najciekawsze monety operowe). Ponadto m.in.: Jacek Kopciński omawia Zbójców w reżyserii Michała Zadary, Jolanta Kowalska – twórczość Moniki Strzępki i Pawła Demirskiego, a Dorota Kozińska (w ramach cyklu „przed Maltą”) przybliża postać choreografki Anne Teresy De Keersmaeker.

Magazyn „szum” to nowe wydawnictwo wśród czasopism zajmujących się sztukami wizualnymi i art worldem. Ambicje pisma z pewnością definiuje podtytuł: sztuka w polskim rozszerzonym polu, czyli porzucenie wąskiego patrzenia na sztukę, a wzbogacenie go o różnorakie konteksty. Do tej pory ukazało się 5 numerów magazynu, w których poza omawianiem bieżących wydarzeń artystycznych i prezentacji wybranych artystów i artystek redaktorzy „szumu” postanowili w serii artykułów przyjrzeć się polskiemu życiu artystycznemu początku drugiej dekady XXI. Zamierzenie pożyteczne dla wszystkich uczestników tego życia i tych, którzy aspirują, by stać się jego częścią.

Na naszym spotkaniu przeglądaliśmy numer 4. (zima 2013–wiosna 2014). Adam Mazur, jeden z redaktorów naczelnych (drugim jest Jakub Banasiak) w tekście Zamki na piasku. Instytucje sztuki w Polsce nie tylko dokonuje przeglądu instytucji, w których prezentuje się, bada i promuje sztukę, ale także próbuje wyciągać wniosku na temat zmian, jakie zaszły w ostatnim czasie, a dotyczących funkcjonowania muzeów, galerii i takich miejsc jak BWA. „Centralizacja zaczyna być problemem. (…) Peryferia przecież także peryferyjnego pola sztuki wydają się potrzebne, ale choć wciąż toczy się walka o instytucje w terenie, to nie ulega wątpliwości, że szala przechyla się na stronę mocno dofinansowanej z ministerialnej centrali Warszawy. Pytanie o dalszy rozwój wypadków kierować warto nie tylko do polityków i władzy, ale również do samego środowiska, które najzwyczajniej przestało się interesować tym, co poza centrum się dzieje. To dziwna i niebezpieczna mieszanka lenistwa, niechęci, wielkomiejskiej arogancji skutkującej brakiem komunikacji i postępującym rozwarstwieniem sceny.”.

Przy okazji tego rozpoznania można by się zastanowić, czy nie jest to tendencja aktywizująca się w innych obszarach działań kulturalnych. Ot choćby dotyczących życia literackiego. Ale może to temat na kolejne spotkanie.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s