W słońcu i w cieniu

Zanim zapowiemy kolejne spotkanie w ramach naszego cyklu, chcielibyśmy raz jeszcze przyjrzeć się ostatnim numerom kwartalnika „FA-art”.

Okładka numeru 1-2 (87-88) 2012 może sugerować, że numer został w całości poświęcony Afryce. Tymczasem odnosi się ona tylko do jednego tekstu. Spojrzenie, wpisane w kontur afrykańskiego lądu, należy do czarnoskórego komisarza partyjnego, który jest bohaterem intrygującej książki szwajcarskiego pisarza Christiana Krachta pt. Tu będę w słońcu i cieniu. Postać Szwajcara, a także jego twórczość w wyczerpującym szkicu przybliża Magdalena Zubiel-Kasprowicz: Kurtka firmy Barbour, zupa z mad i futurystyczna powieść retro. Rzecz o postpopmoderniście, Christianie Krachcie.FA-art_1-2_2012

Oto co pisze:

„Książki Krachta to – napisana w mistrzowski sposób – odwrócona apokalipsa. Autor wychodzi od sytuacji, którą postrzegać można w kategoriach najgorszego z możliwych scenariuszy, aby przeprowadzić bezimiennych bohaterów przez czyścieć i doprowadzić do Krachtowskiej ziemi obiecanej. Każdy z protagonistów pod koniec wędrówki zyskuje bezgraniczną wolność, polegającą na przekroczeniu problematyczności bytu. Szwajcarski pisarz nie roztacza wizji raju jako nagrody za znoje podróży. Daje swoim postaciom dużo więcej. Pozwala im na niebyt, powolne znikanie, osiągnięcie nirwany, na bezczucie i przekroczenie tego, co rzekomo nieprzekraczalne. Chociaż, z drugiej strony, z Krachtem nigdy nic nie wiadomo do końca. Czy aby czasem nie chodziło o coś zupełnie innego?”

Powieść Tu będę w słońcu i cieniu tak się spodobała naczelnemu kwartalnika „FA-art”, Konradowi C. Kęderowi, że postanowił ją wydać. Nie poprzestał tylko na tym; zainspirowany treścią, już jako Cezary K. Kęder, założył zespół Fantazman, napisał 13 tekstów piosenek, do wysłuchania online jako projekt Tu będę, i tym samym postanowił w niestandardowy sposób wypromować powieść i autora.

Podczas spotkania mieliśmy okazję wysłuchać całej płyty formacji Fantazman.

FA-art_Tu_bede

W numerze znajdują się także dwa bloki tekstów, określonych jako Dialogi. Stroną rozmowy są literaturoznawcy i historycy literatury, którzy dialogują ze swoimi mistrzami – zmarłym niedawno Stefanem Szymutką oraz nieżyjącym od ponad stu lat, Stanisławem Brzozowskim.

Dialogi to próba odczytania raz jeszcze, a często na nowo, życia i twórczości obydwu myślicieli. Dialogi są także spotkaniem z osobą, która wywarła znaczący wpływ na nasz sposób myślenia i odbierania świata – dziś już tylko spotkanie takie może się odbyć w zetknięciu z tekstami i zapisanymi w nich ideami. Ton nostalgiczny, poczucie utraty kontaktu z kimś niezwykle ważnym, kto jeszcze niedawno był wśród nas i dzielił się z nami swym odczuwaniem i przemyśliwaniem świata, szczególnie wyraźne są w tekstach poświęconych Stefanowi Szymutce.

W kwartalniku oprócz szkiców zamieszczono sporo recenzji nowości, o których nie tak często można poczytać w prasie wysokonakładowej.

Nie mogło także zabraknąć prezentacji artystycznych: opowiadań i wierszy, a wśród nich przekładu Andrzeja Szuby poematu Walta Whitmana RESPONDEZ!

Polecamy lekturę kwartalnika „FA-art”, w słońcu i w cieniu.

=================================

Pełen spis treści numeru 1-2 (87-88) 2012

Szkice

Dialogi ze Stanisławem Brzozowskim (1878-1911)
Eliza Kącka
„Poetical mind” a nowa formuła krytyki (John Henry Newman w lekturze Stanisława Brzozowskiego)

Łukasz Milenkowicz
Skradziony list Brzozowskiego – Pascal i Sorel

Paweł Tomczok
Idea prawa Stanisława Brzozowskiego

Piotr Bogalecki
„Wszyscy jesteśmy jezuitami”. Stanisław Brzozowski i postsekularyzm

Dialogi ze Stefanem Szymutką (1958-2009)
Filip Mazurkiewicz
Melancholia Stefana Szymutki

Dawid Matuszek
Stefan Muzykant

Michał Kłosiński
Szymutko i symulakry

Krzysztof Uniłowski
Kiedy powieść historyczna staje się metaliteraturą…

Magdalena Zubiel-Kasprowicz
Kurtka firmy Barbour, zupa z mad i futurystyczna powieść retro. Rzecz o postpopmoderniście, Christianie Krachcie

Proza
Agnieszka Kłos
Biały kot, Niedziela palmowa (opowiadania)

Poezja
Walt Whitman
Wiersze. Przeł. Andrzej Szuba

Seweryn Górczak
Wiersze

Nika Skrętowicz
Wiersze

Recenzje
Marta Baron: Big Benn Boom [Gottfried Benn: Mózgi i inne nowele. Przeł. Sława Lisiecka]
Paulina Małochleb: Nie próbujcie wyczerpać tematu… [Laurent Binet: HHhH. Zamach na kata Pragi. Przeł. Magdalena Kamińska-Maurugeon]
Piotr Gorliński-Kucik: Historia jako wspomnienie [Jacek Hajduk: Pliniusz Młodszy]
Wojciech Rusinek: N jak nicość [Jerzy Franczak: N.N.]
Małgorzata Węgiel-Wnuk: Klucz do opowieści [Magdalena Tulli: Włoskie szpilki]
Kinga Kasperek: O dziewczynie, która spłonęła w piekle [Justyna Bargielska: Bach for my baby]
Jan Szaket: Antygrawitacja [Jacek Podsiadło: Pod światło]
Jakub Skurtys: „I to co zabliźnione jest dziełem robactwa” [Joanna Oparek: Czerwie]
Miłka Malzahn: W imię ludzkiej skromności po „Ucztę” sięgnąć raz jeszcze [Platon: Uczta. Przeł. Andrzej Serafin]
Grzegorz Tomicki: Jak upadają dyktatury, czyli mity arabskiej wiosny [Jerzy Haszczyński: Mój brat obalił dyktatora]

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s